[Review] 石潭公園 Shi Tan Park ชิงช้า

posted on 12 Jun 2017 17:12 by ploylead in BROMANCE

 

ฮิ สวัสดี ช่วงนี้ว่าง ๆ และก็นั่งโง่ ๆ ไปวัน ๆ ระหว่างวันหยุด 

เพราะงั้นก็เลยหาอะไรทำ ไปขุดไฟล์เก่า ๆ มานั่งแปลบ้าง ๆ ไปคุ้ยรูปเก่า ๆ ออกมาดู 

ความทรงจำเนี่ยมันมีความสุขจริง ๆ เนอะ เราเคยไป " อยู่ตรงนั้น " จริง ๆ 

รูปถ่ายมักสะท้อนอะไรหลาย ๆ อย่างนะ 

 

ไปเริ่มกันเลย บรามานซ์โลเคชั่น สวน ซื่อตัน (อ่านงี้ป่าวหว่า) 

 

เช้าวันที่ สิบเอ็ดตุลาคม หลังจากที่ฟินเกอเหยียนมาตลอดสามวัน 

เช้าวันนี้เป็นเช้าวันสุดท้ายแล้วที่เราจะได้อยู่ไต้หวัน คืนนี้เราต้องกลับแล้ว 

( ทั้ง ๆ ที่ไม่อยากจะกลับมาเลย ) 

 

 

 

เริ่มต้นที่สถานีเถาหยวน อันเป็นสถานีที่เราพักอยู่รร.แถวนั้นจ้า 

( ที่เลือกพักแถวนี้เพราะฮอลล์ที่เหยียนมาเล่นละครเวทีอยู่ในเถาหยวนนั่นเอง ) 

อ่านรีวิวแต่ไม่ค่อยมีคนรีวิวเถาหยวนเลย ก็เลยเลือกพักใกล้ ๆ สถานีและใกล้ฮอลล์ไว้ก่อน 

 

สถานีรถไฟไต้หวัน ก็จะออกแนวบ้าน ๆ หน่อย เหมือนสถานีบ้านเรา 

แต่ว่าก็สะอาดนะทั้งห้องน้ำ แล้วก็รอบ ๆ คนก็รู้จักต่อคิวกันด้วย 

บัตรรถไฟเราไม่ได้ซื้อ แต่ใช่เป็นบัตรอีซี่การ์ดตื้ดผ่านประตูไปเลย 

 

 

 

 

ป้ายบอกทางของเค้าก็จะเหมือนกับป้ายบอกทางที่ญี่ปุ่นเลย 

ดูง่าย เดินง่าย ไปตามทางได้เลย ไม่ต้องกลัวหลง มีภาษาอังกฤษบอกตลอด 

อาจจะเป็นเพราะเถาหยวนนี่ใกล้กับสนามบินมั้งก็เลยมี 

 

วันนี้ฝนยังไม่ตก แต่อากาศก็ขมุกขมัวตลอด 

สองวันที่ผ่านมาที่ไปดูละครเวที เจอฝนทั้งสองวันเลย 

 

 

 

บรรยากาศบนชานชาลาก็จะคล้าย ๆ ไทยผสมญี่ปุ่น บอกไม่ถูก 

คือมันท้องถิ่นแต่ก็ยังมีความเจริญด้วย รถไฟเหมือนรถดีเซลรางบ้านเรา 

แต่นั่งแล้วตัวไม่เหม็น มีแอร์ทุกขบวนเลยจ้า 

 

เพราะว่ายังเช้าอยู่ ก็เลยจะมีคนทำงานและเด็ก ๆ วัยรุ่น 

 

เรามาลงที่สถานี สงซาน ( อ่านงี้ป่าวหว่า ) แวะกินแมคโดนัลที่ห้างแปปนึง 

แล้วออกไปต่อรถบัสไปที่สวน 

 

 

 

 

 

คนไต้หวันเค้าขี่มอไซค์กันเยอะนะ แต่เค้าก็ดูเป็นระเบียบดู 

ทางเท้าของไต้หวันค่อนข้างกว้าง และออกแบบมาเหมาะกับการเดิน 

ฝนตกก็มีน้ำขังสกปรกบ้าง แต่ก็ไม่มีกับระเบิด 

รถที่ติดไฟแดงจะจอดเว้นที่สำหรับคนข้าม และรถบัสก็ค่อนข้างตรงเวลา 

 

ตอนที่นั่งบัสอาศัยกูเกิลล้วน ๆ ต้องขอบคุณมาก ๆ ที่พาไปถูกที 

ตอนลงเราลงป้ายสวนเลย แล้วก็หลงทาง 555 คือเจอสวนแล้ว เจอป้ายแล้ว 

แต่ชิงช้านี้อยู่ตรงไหนวะ 

 

ลงป้ายใต้ทางด่วนจ้ะ เดินตามกูเกิลไปอีกหน่อย 

 

 

 

เจอป้ายแล้วแต่มันไม่ใช่ตรงนี้อ่ะ สวนเงียบมาก ไม่มีใครเลยนอกจากเรา 

ก็เลยเข้าไปวนในสวนรอบนึง ยังหาไม่เจอ 5555555555555 หลงทางอ่ะ 

แต่มั่นใจนะว่ามาถูกสวนแล้ว ก็เลยวนอ้อมสวนอีกรอบนึง 

 

 

หลังจากที่วนรอบสวนสองรอบก็ตัดสินใจอ้อมไปอีกฝั่งของถนนที่ยังไม่ได้เดินไป 

แล้วก็เจอรถบรรทุกจอดบังอยู่ ข้าง ๆ นั่นคือ !! ชิงช้า !! มาถึงแล้ว !! 

 

ถึงแล้วแก !!   สำเร็จแย๊ว !!! 

 

 

 

 

 

 

 

,มาถึงแล้วจริง ๆ ตรงที่ที่เค้ารักกัน 

โลเคชั่นตรงนี้ ถ่ายทำหลายฉากมากเลยแก ในละคร ตั้งแต่ตอนแรก

หลังจากที่เฟิงโดน(ผลัก)นั่วสะดุดล้มมาจูบ แล้วเฟิงก็ตามมาง้อ

สำหรับที่ตรงนี้คือชิงช้าที่อยู่ใกล้บ้านของนั่ว ๆ

 

เป็นที่ที่นั่วตอนเด็ก ๆ มักจะมานั่งคนเดียวเวลาที่เศร้าใจ 

หรือเกิร์ลทอล์คระหว่างนั่วนั่วกับลูกพี่ลูกน้อง 

 

ตอนที่เฟิงกับนั่วสัญญากันเรื่องความรัก และคุยกันหลาย ๆ เรื่อง

จนไปถึงจูบปลอบใจที่นั่วนั่วมอบให้กับเฟิงที่รัก 

 

เหตุการณ์หลายอย่างเกิดขึ้นที่ชิงช้านี้ 

เพราะฉะนั้นเราก็เลยอยากมาที่นี่มาก ไม่น้อยไปกว่าบ้านนั่วนั่วเลย 

 

 

อยากถ่ายรูปเป็นที่ระทึก

แต่เพราะไปคนเดียวแถมไม่มีขาตั้งก็เลยต้องตั้งกล้องกับม้าโยก ๕๕๕

รูปที่ออกมาก็จะตลก ๆ หน่อยนะ 

 

 

 

 

 

 

พยายามมากในความเป็นติ่งเนี่ย 555 

แต่เพื่อติ่งเราทำได้ 

 

 

ไปดูรูปบรรยากาศรอบ ๆ กันนะ เรามีพรีเซนเตอร์ตัวน้อยด้วย 

 

 

 

 

 

 

สะพานที่มองเห็นไกล ๆ นั่น ถ้าไปยืนอีกฝั่งของสวน (ที่ติดแม่น้ำ ) 

ตรงนั้นก็จะเป็นที่ถ่ายละครอีกที่หนึ่งด้วยเหมือนกัน แต่ไม่ได้ไป เพราะฝนตก

และยังมีที่ที่ต้องไปต่ออีก 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แปะตอนที่เราชอบมากที่สุด ( มีไฟล์นี้เซฟไว้ในมือถือด้วย 555 ) 

 

 

ขอบคุณผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการคือ ตัวเราเอง 

ขอบคุณนะที่พาเราไปยืนตรงนั้น 

 

 

Comment

Comment:

Tweet