[Draw+Fiction] Megan Birthday Gift 2016

posted on 03 Jan 2017 19:19 by ploylead in BROMANCE

 

2016 Megan Birthday Gift
ChenChuhe x LaiYayan

 

=======================================


ปลายนิ้วเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์อย่างเคยชิน หน้าจอโชว์เว็บเพจของไนกี้ไอดี เขากดล็อกอินเข้าไปในระบบ ในหัวกำลังนึกถึงใบหน้าสวยของคนที่ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาได้เจอกัน เธอกำลังทำอะไรอยู่นะ นี่ก็ใกล้จะวันเกิดเธอแล้ว หวังว่าจะมีเวลาได้เจอกันหรือไปเดทกันบ้าง เขาถอนใจยาวก่อนจะจดจ่อกับโทรศัพท์อีก นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ทดลองออกแบบรองเท้าด้วยตัวเอง เพราะว่าเพิ่งเปิดตัวในไต้หวันเป็นครั้งแรก เขาจึงคิดว่าจะลองออกแบบรองเท้าคู่แรกดู .

หลังจากที่ตั้งใจออกแบบรองเท้าคู่แรกจนเสร็จสมบูรณ์ในแบบที่เขาชอบ เขาก็คิดว่าออกแบบเป็นคู่แรกก็ควรจะให้มันกับคนสำคัญสินะ ปลายนิ้วกดลากลิ้งค์ที่มีรูปรองเท้าที่ออกแบบเสร็จเรียบร้อย ก่อนจะส่งไปยังห้องแชทกลุ่มของเพื่อน ๆ

 

ฉู่เหอ “ ฉันลองออกแบบรองเท้าเป็นครั้งแรกล่ะ นี่ก็ใกล้ถึงวันเกิดเธอแล้วนะ เป๋าเป่ย “

Baobei “ ฉันไม่อยากได้รองเท้าเป็นของขวัญวันเกิด นายไม่รู้รึไงว่าการให้รองเท้าอีกฝ่ายมันหมายถึงจะให้เขาใส่มันแล้วเดินออกไปจากชีวิตของนายซะ “

ฉู่เหอ “ แต่ฉันไม่ถือนี่นา ฉันคิดว่าอยากจะให้ของขวัญใครสักคนที่รองเท้า เพราะคิดว่าเขาจะใส่มันแล้วไปเจอกับสิ่งดี ๆ ยังไงล่ะ “

 

ถึงแม้ว่าจะบอกว่าเป็นห้องแชทของกลุ่มก็ตาม แต่เรื่องนี้ไม่มีใครพิมพ์ตามเลยนอกจากทั้งสองคน . หลังจากวันนั้นฉู่เหอก็เลิกเห่อการออกแบบรองเท้าไปโดยปริยาย และกดซื้อรองเท้าแอร์จอร์แดนคู่ใหม่ให้ตัวเองสองคู่

 

=======================================

 

เย็นวันหนึ่ง ฉู่เหอมากินข้าวมื้อเย็นที่บ้านของหย่าเหยียน เพราะวันนี้เป็นวันหยุดของเธอ เขาที่ว่างอยู่แล้วก็เลยแวะมาหาที่บ้าน หย่าเหยียนเลยชวนเขาให้กินข้าวเย็นด้วยกัน หลังอาหารเย็นเขานั่งโซฟาที่ห้องนั่งเล่นกับเจ้าเหมียวตัวอ้วนกลมของเธอ พวกมันคุ้นเคยกับเขาแล้ว แต่ละตัวจึงมานอนใกล้ ๆ กับเขา บางทีก็เข้ามาอ้อนบ้างจนเจ้าของบ้านแอบหมั่นไส้ไม่น้อย

 

“ นี่กาแฟของนาย “ หย่าเหยียนชงกาแฟหอมกรุ่นให้เขาล้างปากหลังมื้ออาหารเย็น กาแฟของเธออร่อยกว่าที่ไหน ๆ ทุกครั้งที่มากินข้าวที่นี่เขามักจะขอร้องให้เธอชงกาแฟให้เสมอ เขาดื่มกาแฟดำได้ก็เพราะเธอเป็นคนสอนให้ลองดื่ม ฉู่เหอชอบกาแฟของหย่าเหยียนมากที่สุด คำพูดที่บอกว่า “ ไม่ว่ากาแฟจะดีแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับบาริสต้าที่ชงมันด้วย “ เห็นจะจริงตามนั้น หย่าเหยียนวางจานคุ๊กกี้ลงบนโต๊ะแล้วมานั่งดื่มด้วย

“ เธอรู้ไหม ฉันก็ยังนึกไม่ออกอยู่ดีว่าจะให้อะไรเธอเป็นของขวัญวันเกิดดี “

“ ไม่ต้องให้ก็ได้นะ เพราะว่ามันก็เป็นวันธรรมดาอีกวันหนึ่ง เพียงแค่ฉันจะอายุมากขึ้นอีกหนึ่งปีเท่านั้นเอง “

เขารู้ว่าเธอจะพูดแบบนี้ ด้วยนิสัยของเธอเธอไม่ชอบให้ใครใช้เงินไปกับอะไรก็ตามที่จะเอามาให้เธอ ฉู่เหอรู้ดี ไม่ใช่แค่แฟนคลับที่จะได้รับคำพูดแบบนี้จากเธอ แต่เพื่อน ๆ หรือตัวเขาเองก็มักจะได้รับคำพูดแบบนี้เสมอ หย่าเหยียนเป็นคนประหยัดและไม่เคยใช้เงินฟุ่มเฟือย แล้วเธอก็ยังไม่อยากให้คนอื่นต้องใช้เงินฟุ่มเฟือยเพราะเธออีกด้วย

“ วันเกิดเธอ เธอว่างหรือเปล่า “

“ น่าจะว่างหลังสองทุ่มนะ “ หย่าเหยียนจิบกาแฟ และจ้องหน้าเขา

“ งั้นมากินข้าวที่บ้านฉันนะ ฉันจะทำมื้อเย็นให้เธอ “ หย่าเหยียนแอบยิ้มเบา ๆ ก่อนจะพยักหน้ารับ

 

=======================================

 

5 ธันวาคม

 

หย่าเหยียนเลิกงานเลทไปเล็กน้อย เธอให้ผู้จัดการส่วนตัวขับรถมาส่งที่หน้าตึกซึ่งเป็นคอนโดของฉู่เหอ วันนี้เธอขอร้องผู้จัดการเป็นพิเศษเพราะว่าเป็นวันเกิดของเธอ เธออยากจะฉลองร่วมกับเขา หย่าเหยียนแตะคีย์การ์ดเข้าห้อง ในห้องของเขาประดับตกแต่งด้วยกระดาษสีที่เอามาทำเป็นที่ประดับตกแต่ง ลูกโป่งสีม่วงรูปหัวใจลูกโตรอต้อนรับเธอตรงหน้าประตู ร่างสูงของเขารีบวิ่งมารับเธอในตัวยังสวมผ้ากันเปื้อนอยู่ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“ มาแล้วหรอ ฉันรออยู่แล้ว มาสิ “ มือใหญ่ของเขาจับมือเธอและพาไปนั่งที่โต๊ะกินข้าว อาหารหลายอย่างถูกจัดวางบนโต๊ะ ไวน์แดงและเค้กสตรอวเบอรี่ก้อนโตวางอยู่สายปลายโต๊ะ เขาเลื่อนเก้าอี้ให้เธอนั่งลงก่อน ส่วนตัวเขารีบไปถอดผ้ากันเปื้อนแล้วมานั่งตรงข้ามกับเธอ

“ กินกันเถอะ กินเยอะ ๆ นะ “ หย่าเหยียนมองเขาแล้วก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ นี่เป็นปีที่สองแล้วที่เธอได้ฉลองวันเกิดกับเขา

เขาทำกับข้าวไว้มากเกินกว่าทั้งสองคนจะกินหมด หย่าเหยียนรู้สึกอิ่มมากออย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แต่ก็มีความสุขมาเช่นกัน เธอขอให้เขาลองชงกาแฟให้เธอดื่มบ้างเพราะแอบเห็นอุปกรณ์ดริปกาแฟในตู้เก็บของตอนที่ช่วยเขาล้างจานและเก็บของ

“ ให้ฉันชงคงไม่อร่อยเท่ากาแฟที่เธอชงหรอกนะ “ เขาพูดแบบนั้นแต่เธอก็ยังอยากจะลองชิมกาแฟที่เขาชงอยู่ดี แรกเริ่มที่รู้จักกันเขาไม่ดื่มกาแฟด้วยซ้ำ แม้แต่ขอแตกต่างระหว่างคาปูชิโน่กับลาเต้ยังแยกไม่ออก แต่ตอนนี้เขากลับมาอุปกรณ์ดริปกาแฟที่บ้าน หย่าเหยียนยิ้มกับตัวเองระหว่างที่แอบมองเขากำลังจริงจังกับการกะปริมาณกาแฟสำหรับชง

 

“ นี่ ๆ นายยังนึกไม่ออกใช่มะว่าจะให้อะไรฉันในวันเกิด “ หย่าเหยียนจิบกาแฟของเขาแล้วถามด้วยเสียงหยอกล้อ

“ ใช่ แต่ไม่ตลกนะ ทำไมฉันถึงนึกไม่ออกกันนะ เพราะเธอบอกว่าไม่อยากได้รองเท้าอีกแล้ว ฉันก็เลยไม่รู้จะให้อะไรน่ะสิ เพราะตั้งใจว่าจะออกแบบรองเท้านั่นให้เธอ “

“ ถ้านายยังนึกไม่ออก ฉันขอเลือกของขวัญวันเกิดของฉันเองได้ไหม “

“ หา “

 

=======================================

 

“ เธอแน่ใจหรอว่ามันโอเคน่ะ “

“ อื้อ ฉันอยากได้อันนี้แหละ “

“ แต่ว่า... มันเก่าแล้วนะ ถ้าเธอชอบล่ะก็ฉันซื้ออันใหม่ให้ดีไหม “

“ ไม่เอาฉันชอบมันนี่นา “ หย่าเหยียนกอดมันไว้อย่างทะนุถนอม ฉู่เหอคงต้องยอมรับเธอ เพราะบางทีเขารู้ว่าเขาคงเถียงเธอไม่ได้แน่ ๆ เขารวบเธอมาไว้ในอ้อมกอดรั้งผมข้างแก้มที่ปรกหน้าไว้ด้านข้างแล้วหอมแก้มใส ๆ นั่นแรง ๆ ไปเสียหนึ่งฟอด

“ อื้ออ อย่าสิ นายยังไม่ได้โกนหนวดนะ “ ฉู่เหอแกล้งเธอด้วยการเอาแก้มเขาถูกกับแก้มเธอ ร่างเล็กดิ้นกลุกกลักในอ้อมกอดของเขา ฉู่เหอหมั่นไส้หอมแก้มเธอไปอีกหลายฟอดใหญ่ เขารวบเอวบางเข้าหาตัวแล้วเอาหน้าผากไปชนหน้าผากของเธอ

“ โกนก็ได้ แต่เธอต้องโกนให้นะ “ เขาจุดยิ้มมุมปาก ก็เลยโดนมือเล็กทุบสีข้างไปเสียหนึ่งที

“ โตแล้วนะ โกนเองสิ “

“ อยากให้เธอทำให้นี่นา “ เขายิ้มออดอ้อน นี่ก็โตเกินกว่าจะมาออดอ้อนเอาอะไรแล้วนะจริง ๆ แต่ก็ไม่รู้ทำไมเธอถึงใจอ่อนยอมเขาเสียทุกที หย่าเหยียนหมั่นไส้แกล้งบีบจมูกเขาแรง ๆ เสียหนึ่งที

“ หมั่นไส้จริง ๆ “

“ ฮิ “ เขาซุกใบหน้าลงบนไหล่ของเธอ กระชับเธอเข้าหาตัวแล้วกอดแน่นขึ้นอีก หย่าเหยียนตอบรับเขาด้วยการกอดเขาแน่นเหมือนกัน ใบหน้าของอีกฝ่ายที่มองไม่เห็นแต่ก็รู้ดีว่าคงกำลังแอบยิ้มอยู่เป็นแน่

“ วันนี้เธอค้างบ้านฉันนะ “ หย่าเหยียนตีไหล่เขาอีกหนึ่งที

 

=======================================

 

25 ธันวาคม

 

ฉู่เหอก็ยังคงว่างและยังอยู่ในช่วงวันหยุด เขานั่งเล่นมือถือไปเรื่อย ๆ ก่อนจะเข้าเหวยป๋อที่ไม่ได้โพสมานานแสนนาน เขาสะดุดตากับโพสอันหนึ่งและกดเข้าไปดู ล่ายหย่าเหยียนมีงานอีเว้นท์โปรโมทภาพยนต์ของเธอวันนี้ เขารู้ ... แต่ว่าเสื้อที่เธอใส่นั่น... เขากดเข้าไปดูในโพสที่แฟนคลับแชร์ต่อ ๆ กันมาบนไทม์ไลน์

 

... เสื้อตัวนั้น ...

 

เป็นเสื้อที่หย่าเหยียนขอเขาไปเพื่อเป็นของขวัญวันเกิดของเธอ... เธอใส่เสื้อของเธอไปงานโปรโมทภาพยนต์เรื่องใหม่ของเธอ

 

ฉู่เหอยิ้มกับมือถือ เธอ...นี่นะล่ายหย่าเหยียน จะทำให้ฉันรักเธอมากขึ้นอีกสักเท่าไร แค่นี้ฉันก็รักเธอมากเสียจนไปไหนไม่ได้แล้ว .

 

=======================================

 

 

 

 

 

.

.

.

.

.

.

 

 

.

 

.

 

.

 

Comment

Comment:

Tweet