★—“ploylead”—★ × Kryu ×

[SF] …Akira…
By- ploylead
Couple – Hiroki x Akira

--------------------------------------------------------------

แอร์เย็นฉ่ำที่เปิดไว้ไม่ได้ช่วยให้สองร่างบนเตียงรู้สึกเย็นขึ้นเลย
ร่างกายเบียดเสียดแนบชิดแทบหลอมละลายเป็นเนื้อเดียวกัน
ความเร่าร้อนจากร่างกายทั้งสองทำให้ทั้งห้องระอุไปด้วยไฟ
ไฟแห่งราคะที่ไม่รู้จักพอ...
" อา ...อากิระ... "
" ดีมั้ยพี่ยูสุ ชั้นทำตรงนี้ให้ พี่รู้สึกดีหรือป่าว " เรียวปากสีแดงก้มลงจูบ
แก่นกายแข็งตึงและแสนร้อนด้วยความชำนิชำนาญอย่างไม่นึกรังเกียจ
" เด็กดี เก่งอย่างนี้ต้องให้รางวัลนะ... " ร่างสูงช้อนตัวอากิระที่กำลังลามเลีย
ส่วนนั้นของตัวให้ผละออกมา และจัดให้คร่อมขึ้นบนร่างตัวเอง
" พี่...อึก อ๊ะ " มือใหญ่กดร่างเล็กให้จมสู่แก่นกายที่พร้อมสู้ศึกในค่ำคืนอันยาวนาน
กดลงไปจนมิด กลีบปากแดง ๆ ส่งเสียงครวญครางหวานหูเป็นระยะ
" ลึกพอไหม "
" อืม พี่ยูสุ เร็ว ๆ ขยับ ช่วยชั้น อึก เร็ว ๆ แรง ๆ อา "
เสียงครางหวานหู… กับรสรักเร่าร้อนยังคงมีไปตลอดทั้งคืนเป็นแน่...
เมื่อได้ลองสัมผัส…
ก็ไม่อาจห้ามใจไว้ได้ เป็นความสุขที่หาได้ทางกาย แม้หัวใจเล็ก ๆ ต้องบอบช้ำก็ตาม
เพราะความต้องการของร่างกายทำให้อากิระมีอะไร ๆ กับใครก็ได้เวลาที่ต้องการ
ไม่เว้นแม้แต่ยูสุเกะที่เป็นพี่ชายแท้ ๆ ของตัวเอง...
ใครจะรู้... ว่าเด็กดี นักเรียนดีเด่นแสนน่ารักในสายตาอาจารย์และเพื่อน ๆ
โดยเบื้องหลังแล้วจะเป็นแบบนี้... คงเพราะตอนเด็ก ๆ ไม่ได้รับความใส่ใจจากพ่อแม่
เท่าที่ควร พอโตมาก็เลยต้องการความอบอุ่นที่ใครจะมอบให้...
แม้จะเป็นเพียงทางร่างกายก็ตาม...................
…………………….
………………..
…………..
" คางิโมโตะ... อ้าวโดดคาบพละอีกแล้วหรอเนี่ย " อาจารย์วัยหนุ่มในชุดวอร์มสีแดง
กำลังเช็คชื่อนักเรียนที่เข้าเรียนในวันนี้กลางสนามฟุตบอลที่สุดแสนจะร้อน
แม้อากิระจะเรียนดี เรียนเก่งแต่ถ้าเป็นวิชาพละ ดูเหมือนว่าจะไม่ถนัดเอาซะเลย
วิชาอื่น ๆ ได้เกรด 4 มาประดับใบเกรดได้อย่างง่ายดายแต่เจ้าเด็กเรียนดีคนนี้
มักจะโดดคาบพละเป็นประจำ...
" เฮ้อ เวลาเรียนจะไม่พอเอานา หัวหน้าห้อง 2-A อยู่ไหนมานี่ซิ "
" ครับ อาจารย์... " เด็กหนุ่มผมดำ ใส่แว่นหนาเดินออกมาหาอาจารย์ที่ตามตัว
" เอาล่ะ คนอื่น ๆ ไปวิ่งวอร์มรอบสนามก่อนนะ "
" คร้าบบบ/ค่า " สมาชิกในห้องตอบรับเนือย ๆ แต่ก็ต้องจำใจออกวิ่งกันไป
" เอาล่ะเธอ? "
" นาคาโดอิครับ "
" นาคาโดอิเป็นหัวหน้าห้องใช่ไหม ไปตามตัวคางิโมโตะมาเข้าเรียนทีสิ เขาขาดเรียนวิชาครู
จนเกือบหมดสิทธิ์สอบแล้วนา......บอกเค้านะว่าถ้าวันนี้มาพบครู ครู
จะเช็คชื่อให้ไม่ต้องหมดสิทธิ์สอบ และให้มาเรียนในคาบต่อ ๆ ไปด้วย "
" ครับ อาจารย์ " เด็กหนุ่มเดินออกจากสนามไปเพื่อตามหา คางิโมโตะ อากิระ... นักเรียนดีเด่นของสายชั้น
ต้องเป็นเค้าทุกที... ตาแว่นของห้อง นี่เค้าเป็นหัวหน้าห้อง หรือเป็นเบ๊ของทุกคนกันแน่
เค้ารู้ตัวดีว่า ที่โดนเลือกให้เป็นก็เพราะคนอื่น ๆ ไม่อยากทำ เค้าเอ๋อ ๆ ใส่แว่นหนา
ทุกคนเลยพร้อมใจกันโหวตให้เจ้าแว่นนี่มันเป็นซะเลย... แย่จริงฮิโรกิ
.....................................
..............................
......................
" อยู่ที่ไหนกันนะ ..." ร่างสูงบ่นออกมาเล็กน้อย ขยับแว่นที่ตกลู่ลงมาตรงสันจมูกเพราะเหงื่อ
ให้เข้าที่ เค้าไปทุก ๆ ที่แล้วแต่ก็ไม่เจอเลยซักที่ นี่ก็ใกล้หมดคาบแล้วด้วยสิ ต่อไปเป็นคาบพักกลางวัน
...ที่สุดท้าย ที่เค้ายังไม่ได้หา...
ร่างสูงยืนอยู่หน้าห้องพยาบาล เปิดเข้าไปอาจารย์ห้องพยาบาลไม่อยู่
มีคนป่วยที่นอนอยู่เตียงหนึ่ง เพราะผ้าม่านบังเตียงรอบ ๆ ถูกดึงกั้นทั้ง 4 ทิศ ยอมแพ้แล้ว
ที่นี่ก็คงไม่อยู่หรอก... ฮิโรกิกำลังจะเปิดประตูกลับออกไปแล้วแต่ได้ยินเสียงประหลาด
บ่งบอกถึงความทรมานมาก ๆ มาจากเตียงด้านในสุด... ที่ม่านถูกดึงปิดไว้
" อือ อา ... อึดอัดดจัง... อ๊ะ อื้ออ "
สายลมเบา ๆ ที่พัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างห้องพยาบาลที่ถูกเปิดโล่งทำให้ชายผ้าม่านไหวปลิวตามสายลม
ร่างขาว ๆ บนเตียงนอนกำลังทำสิ่งที่วัยรุ่นชายทั่วไปพึงกระทำกับตัวเองอยู่เป็นนิจ เพียงแต่มาทำในที่แบบนี้
มันไม่ออกจะโจ่งแจ้งไปหน่อยหรอ…
ฮิโรกิดันแว่นขึ้นอีกครา ลำคอกลืนน้ำลายที่แสนฝืดคอเสียงครางหวานหูกับร่างบางผิวขาว ๆ ใบหน้าสวย ๆ ตรงหน้าเขาที่กำลังปฏิบัติกิจหลังผ้าม่านสะกดเขาทำให้ไม่สามารถขยับเดินไปไหนได้
…คางิโมโตะ อากิระ...
เพื่อนร่วมห้องที่เรียนด้วยกันมานานนับปีแม้จะไม่ได้สนิทกันอยู่กลุ่มเดียวกันก็ตามแต่พอมาเห็นแบบนี้ตรงหน้า
ก็ทำเอาเหงื่อเม็ดเย็น ๆ ผุดทั่วกาย แต่ภายในกลับร้อนผ่าวกับห้วงอารมณ์ที่คนตรงหน้าไม่ได้ตั้งใจสร้างขึ้นให้เขาเลย
เสื้อเชิ้ตนักเรียนที่ถูกปลดกระดุมบน ๆ ออกไป 3 เม็ดเผยให้เห็นผิวละเอียดน่าสัมผัส เม็ดเล็ก ๆ สีชมพูตั้งชูเพราะอารมณ์ มือข้างหนึ่งลูบไล้ผ่านผิวกายตัวเองที่เปียกชื้นไปด้วยเหงื่อค่อยสะกิดเจ้าเม็ดเล็กตรงยอดอก อีกมือขยับขึ้นลงอย่างชำนาญกับแก่นกายของตัวเอง
" อา อา... อื้อ อื้มม " มือที่อยู่บริเวณหน้าอกเมื่อกี้ละออกมา เรียวขาเล็ก ๆ ยกขึ้นยั่งบนเตียงค่อย ๆ แยกออกจากกัน มือนั้นป้ายส่วนปลายของแก่นกายที่มีน้ำใส ๆ ไหลเยิ้มออกมาจนทั่วทั้งมือแล้วยกสะโพกขึ้นเล็กน้อยก่อนค่อย ๆ สอดนิ้วเปียกลื่นเข้าไปในช่องทางคับแคบจนครบ 3 นิ้ว
ร่างบาง ๆ ของเพื่อนร่วมห้องเรียนที่กำลังปรนเปรอความสุขให้ตัวเองทั้งด้านหลังและด้านหลังอย่างได้อารมณ์ทำเอาฮิโรกิเจ็บหนึบบริเวณกลางกายขึ้นมาบ้างเพราะความร้อนในตัว
" อือ อา มะ... ไม่พอ... อึก ฮืออ อา " อากิระร้องไห้ออกมาเพราะทำเท่าไรร่างกายมันก็ไม่รู้จักพอ ไม่สามารถปลดปล่อยความอึดอัดในกายออกมาได้ซักที
... ไม่ไวเท่าความคิด
แว่นตา ของหัวหน้าห้องถูกวางไว้บนโต๊ะข้างเตียงก่อนเจ้าตัวจะขึ้นไปอยู่บนเตียงเดียวกันกับอากิระและคร่อมเจ้าตัวเล็กไว้
จูบหนักหน่วง และ รสชาติแปลกประหลาดของคนอื่นที่ไม่ใช่พี่ชายตัวเองถูกส่งมายังร่างกายน้อย ๆ
แม้จิตใจจะต่อต้านแต่ร่างกายที่ยังเป็นเช่นนั้นกลับตอบรับราวกลับโหยหามานานนัก... ลิ้นสาก ๆ ถูกส่งเข้ามาในปากควานหาลิ้นน้อย ๆ ในปากของตัวเขี้ยวน่ารักงับริมฝีปากของฮิโรกิเบา ๆ ทำเอาเจ้าตัวยิ่งอารมณ์กระเจิง มือใหญ่ ๆ ลากผ่านผิวนุ่มไปทุกส่วนหน้าอกแอ่นรับสัมผัสที่ร่างสูงส่งมอบมาให้อย่างเต็มที่ พร้อมกับสัมผัสเสียวซ่านตรงแก่นกายที่ถูกมือร้อน ๆ รูดขึ้นรูดลงเป็นจังหวะเร็ว ๆ
" อา อื้ม อา ดี..จัง... เร็ว เร็ว ๆ อึกก อ๊า " เพียงไม่นานความอึดอัดที่ต้องการปลดปล่อยก็ถูกช่วยที่ให้ได้ปล่อยออกมา แต่มันก็ยังไม่พอ...มือเล็ก ๆ กำชายเสื้อของฮิโรกิไว้แน่น ขาเล็ก ๆ แยกออกจากกันอีกครั้งใบหวาน ๆ รื้นไปด้วยน้ำตาใส ๆ จากความสุขเมื่อครู่ กลีบปากแดงเอ่ยถ้อยคำด้วยเสียงหอบ ๆ
" เข้า..ม..มาได้มั้ย.... ในนี้... ในนี้เข้ามานะ " ร่างบางแอ่นสะโพกขึ้นให้ฮิโรกิได้เห็นช่องทางแคบสีเรื่อ ที่ยังมีนิ้วทั้งสามคาอยู่ อากิระดึงมันออกก่อนจะเอามือทั้งสองข้างมารั้งกางเกงวอร์มขาสั้นของฮิโรกิ และพยายามที่จะถอดมันออกแต่ก็เนิบนาบเต็มที่
ฮิโรกิจับมือทั้งสองของอากิระลงวางแนบกายเล็ก ... เกิดอารมณ์ ...ใช่ แต่เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าจะทำแบบนี้กับเด็กผู้ชายด้วยกันที่เป็นเพื่อนห้องเดียวกันได้หรอ...
" เอ่..อ... ขะ..เข้ามานะ " เสียงกระเส่าย้ำคำเดิมกับฮิโรกิใบหน้าหวาน ดวงตาฉ่ำเยิ้มดูยังไงก็ยั่วชัด ๆ บรรดาผู้หญิงที่เค้าเห็นมาทั้งใน AV ทั้งคนจริง ๆ ก็ไม่เคยจะเห็นเลยว่าใครจะสวยและยั่วยวนเท่ากับเจ้าแมวน้อยตรงหน้า...
กางเกงพละสีดำของโรงเรียนถูกถอดออกมากองด้านล่างเตียงห้องพยาบาลเรียบร้อย อากิระจ้องมองแก่นกายแข็งตึงของฮิโรกิที่อยู่ตรงหน้าตาแป๋ว... มือเล็ก ๆ ยื่นออกมาอย่างชั่งใจแล้วสัมผัสเบา ๆ ก่อนจะเกาะกุมเอาไว้ด้วยมือเล็กทั้งสองข้าง ฮิโรกิถูกดันให้นั่งลงกับพื้นเตียง กลีบปากสีแดงจรดอยู่ตรงส่วนปลายของท่อนเนื้อที่แข็งตึงของเขา ลิ้นเล็ก ๆ นุ่ม ๆ แลบเลียส่วนปลายจนชื้นแฉะก่อนจะส่งทั้งหมดเข้าปาก ...
เมื่อเห็นว่าเปียกได้ที่แล้วอากิระยกตัวเองขึ้นคร่อมร่างสูงค่อย ๆ ส่งเจ้าสิ่งนั้นของฮิโรกิเข้ามาในช่องทางแคบของตัวเอง แต่เพราะทนไม่ไหวก็เลยกระแทกสะโพกตัวเองลงไปแรง ๆ ครั้งเดียวให้รอยจีบกลืนกินส่วนทั้งหมดเข้าไป
" อึก... " ความรู้สึกเจ็บแล่นขึ้นมาทุกส่วนประสาท ผนังเนื้อบาง ๆ ด้านในเกร็งตัวแน่นไปหมดทำเอาฮิโรกิครางหวิว ไม่ทันรู้ตัวสะโพกเล็กก็ถูกมือใหญ่บังคับให้ขยับขึ้นลงอย่างเสียไม่ได้ เพราะความต้องการของฮิโรกิ
" อา... อา " ช่องทางที่บีบรัดแน่นมาจากทุกทิศทำเอาฮิโรกิครางไม่เป็นภาษา ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าร่างกายของผู้ชายจะทำให้เขารู้สึกดีได้มากถึงเพียงนี้... เอวบาง ๆ โยกเป็นจังหวะเคลื่อนไหวบนกายฮิโรกิ มือเล็กสองข้างที่วางบนบ่าเพื่อพยุงกายไว้ ถูกฮิโรกิคว้ามันให้เข้ามาโอบคอ มือใหญ่กระชับสะโพกกลมมนช่วยเสริมแรงโยกตามที่ใจต้องการ
" อื้ม ดีจัง... อา อา แรง แรงกว่านี้อีก.. อา " ร่างบางกระชับกอดแน่น ใบหน้าของฮิโระซบลงบนอกนุ่ม ๆ ของอากิระ ..เจ้าตัวส่งแรงกายทั้งหมดกระสะโพกลงย้ำหนัก ๆ ตอบสนองตัวเอง
ความเร่าร้อน ราคะ ไฟอารมณ์ ... กระสัน เสียวซ่าน นำพาทั้งสองปีนสู่ห้วงอารมณ์สูงสุดได้ในเวลาเพียงไม่นาน
ของเหลวร้อน ๆ ถูกปลดปล่อยเข้าไปในกายของอากิระ... และเช่นกันที่ปลดปล่อยออกมาจนเปียกหน้าท้องของอากิระไปหมด... ร่างบางทรุดกายลงมากอดแนบแน่นกับฮิโรกิ ศีรษะทุย ๆ ซบบนไหล่กว้างลมหายใจร้อน ๆ รดบนต้นคอของฮิโรกิ ร่างสูงเอาขึ้นโอบกอดเจ้าตัวเล็กไว้แน่นพอ ๆ กัน
คนแรก ... จูบแรก ... ครั้งแรก ... ของ หัวหน้าห้อง 2-A นาคาโดอิ ฮิโรกิ ...
.......................................
..........................
............
หลายครั้ง หลังจากเหตุการณ์ในครั้งพยาบาลวันนั้น...............ทั้งฮิโรกิ และ อากิระก็ยังแอบมามีอะไรกันเสมอ
ทั้งตอนพักกลางวันบนดาดฟ้าที่แสนเงียบสงบ ใต้บันได หรือแม้แต่ห้องเอกสารเก่า ๆ หรือห้องพยาบาลยามที่อาจารย์ไม่อยู่... ทั้งคราที่ฮิโรกิเป็นฝ่ายต้องการ หรือคราอากิระเป็นฝ่ายต้องการ หรือคราที่ยินยอมพร้อมใจ..
อากิระเป็นฝ่ายที่ติดใจในความเดียงสาของฮิโรกิ เพราะความสนุกที่ได้สอนให้ฮิโรกิได้ทำอะไร ๆ กับร่างกายตัวเอง... เค้ายอมเลิกติดต่อกับทุกคนที่เคย.. เป็นคนช่วยปรนเปรอความสุขทางกาย ทุกคน แล้วยอมให้ฮิโรกิทำเพียงคนเดียว หนึ่งในคนพวกนั้นก็มีพี่ชายแท้ ๆ ของตัวเองด้วย แม้ยูสุเกะจะเสียดายนิด ๆ และยอมรับว่าตัวเองก็เจ็บปวดเหมือนกันที่น้องชายไม่ยอมตัวเองง่าย ๆ อีกแล้ว.. แต่ก็ตัดใจไปมีแฟนใหม่ได้ไม่ยากนัก..
ผิดกับฮิโรกิที่นับวัน ๆ จะลุ่มหลง มัวเมา กับความสุขทางกายที่ได้รับจากอากิระจนกระทั่ง หวง หึง ทำตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของคนสวยที่ใคร ๆ ก็พึงปรารถนานั้นไม่ห่าง
...ไม่ยอมปล่อยไปไหนเด็ดขาด...
……………………
…………..
………
" อากิจัง ... LEAD ออกซิงเกิลตัวใหม่แล้วมาที่บ้านผมมั้ยมีซีดีจะให้ฟังนะ " เด็กหนุ่มผิวเข้มชั้นปีเดียวกันแต่คนละห้องมาหาอากิระตอนคาบพักวันหนึ่ง... ตอนที่ฮิโรกิแว่บไปห้องน้ำเพียงไม่กี่นาที.. อากิระชั่งใจเล็กน้อยก่อนจะตอบตกลงด้วยความอ่อนหวาน
" ได้.. แล้วชั้นจะไปที่ห้องชินยะนะ " ..............................
ชินยะเองก็เป็นอดีตคู่ขาของอากิระที่ตอนนี้คิดถึงคนสวย แสนเซ็กซี่เร่าร้อนคนนั้นจึงกลับมาคุยด้วย...
ใครจะรู้... ว่าเมื่ออากิระพบหน้าเข้ม ๆ ของชินยะอีกครั้งก็ทำเอาหัวใจสั่น
... อยากได้ ... ต้องการ ... ชินยะ ...
.................................
................
........
" อากิระจะกลับหรือยัง ผมไปส่งนะ "
" ไม่ต้องวันนี้จะกลับเอง... " ด้วยคำตอบแบบนั้น กับน้ำเสียงเจือรำคาญทำเอาฮิโรกิสงสัยว่าทำไมเหมียวน้อยน่ารักในอ้อมกอดตอนพักเที่ยงถึงกลับกลายเป็นโกรธเคืองกันไปได้
" อากิระ... " เสียงทุ้มเอ่ยแผ่ว ๆ คล้ายคนหมดแรง อากิระไม่เคยโกรธ ไม่เคยดื้อ ไม่เคยไม่ยอมทำตามสิ่งที่ฮิโรกิเสนอ... แต่วันนี้คนสวยของเขา อากิระของเขากลับเปลี่ยนไป
" ไปก่อนนะ ... " กระเป๋าใบเล็ก ๆ ถูกยกขึ้นสะพายบนบ่าแล้วเพียงไม่นานร่างอากิระก็พ้นไปจากสายตาของฮิโรกิ
นับแต่วันนั้น.. ฮิโรกิก็ไม่ได้กอดกับอากิระอีก ..และเจ้าตัวยังพยายามที่จะหลบหน้าเขาอย่างเห็นได้ชัด ซ้ำร้ายยังทำเย็นชาใส่อีกด้วย
ในพักเที่ยงของวันหนึ่งฮิโรกิรู้สึกเบื่อหน่ายกับสิ่งต่าง ๆ รอบตัว เขาคิดถึงอากิระ.. ในวันแรก ๆ เขาคิดเพียงว่าร่างกายของเขาต้องการอากิระ.. เพียงเหตุผลเดียวที่สามารถทำให้ชวนคิดถึงใบหน้าหวาน ๆ นั้นได้.. แต่ครั้นเมื่อเวลาผ่านไป ผ่านไป ความเย็นชาที่ส่งมา.. และการกระทำบางอย่างของอากิระก็ทำให้หัวหน้าห้องคนนี้มั่นขึ้นมาว่าหลงรักเจ้าเหมียวน้อยแสนยั่วยวนที่เขาพบในห้องพยาบาลวันนั้นไปซะแล้ว
...ไม่ใช่แค่หลง ...แต่เป็นรัก
กุญแจที่แอบหยิบมาจากห้องพักอาจารย์ถูกไขออก ณ ชั้นดาดฟ้าของอาคารเรียนสายลมเย็น ๆ พัดมาระใบหน้าทำให้ฮิโรกิรู้สึกผ่อนคลายลงบ้าง.. แต่
" อื้อ อื้ม ชินยะ ชิน ... เบา ๆ หน่อย อา เสียวไปหมดแล้ว อ๊า " เสียงครางหวาน ๆ ที่แสนคิดถึง ไม่ต้องเห็นหน้าไม่ต้องพบตัวฮิโรกิก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นอากิระที่เขาเฝ้าคิดถึง เฝ้าแอบมอง
..อาจจะขึ้นมาทำแบบวันนั้น.. แบบวันที่เราเจอกันครั้งแรก.. ใช่มั้ย อากิระ
ร่างสูงพาตัวเองเดินออกมารับลมเอื่อย ๆ พร้อมมองหาคนที่คิดถึง...................................
.............................................. คนที่คิดถึง .......................................... กับผู้ชายผิวเข้ม หน้าเข้ม ...................
คนดังของชมรมบาส...................................... ทานิอุจิ ชินยะ กำลังกกกอดอากิระของเขาอยู่
" ชะ... ชิน ไม่เอาอันนั้นแล้วนะ เอาของชินเข้ามา..นะ " มือใหญ่ของชินยะดึงไบรเวเตอร์ออกมาจากช่องทางแคบของอากิระ แล้วสอดใส่สิ่งนั้นของตัวเองเข้าไปแทน เสียงครางหวาน ๆ ดังระงมไปทั้งดาดฟ้ากว้าง ๆ
" อากิระ!! ทำอะไรน่ะ " ฮิโรกิรีบพุ่งกายไปที่บุคคลทั้งสอง พยายามยื้อตัวเจ้าคนดังแห่งชมรมบาสของโรงเรียนออกไปจากร่างของอากิระ
" ฮ่ะ ๆ หัวหน้าห้อง 2-A นี่เองหรอ...อึก.. จะ เข้าร่วมกับเราด้วยมั้ยล่ะ หึหึ " ชินยะเงยหน้าขึ้นถามเสียงเรียบแล้วยังคงกระแทกเอวกับร่างบาง ๆ ของอากิระแบบไม่ยั้ง
" อ๊า อา อา อื้ม ชิน ดี...อา " มือเล็ก ๆ โอบกอดให้ร่างของชินยะแนบกายมากขึ้น
เห็นอย่างนี้คงไม่ใช่ว่า....................... โดนข่มขืนสินะ ยังไงก็สมยอมชัด ๆ เหมือนกัน กับที่นายยอมชั้นวันนั้นในห้องพยาบาลสินะ
" เอ้า ๆ มองตาแป๋วเลยแฮะ.. อา.. นายน่ะจะร่วมด้วยมั้ยล่ะ โอ้ะ โอ้ะ " ชินยะพูดเสียงติด ๆ ขัด ๆ ก่อนจะกระแทกกายย้ำแรงสุด ลึกสุดครั้งสุดท้าย.......... กับเสียงกรีดร้องอย่างสุขสมเมื่อถึงจุดสุดยอดของอากิระ.. ร่างบางหลับไปภายใต้อ้อมกอดหนาของชินยะ
เจ้าคนผิวเข้มถอดถอนกายออกมาจากร่างบาง ควานหาบุหรี่หยิบขึ้นมาสูบ เอาแจ๊กเก็ตคลุมกายอากิระเพื่อบังสายลมที่เริ่มแรงขึ้น
" ............... นายมีอะไรจะพูดหรอ... นายแว่น " ชินยะส่งสายตาเย็น ๆ มาหาฮิโรกิที่ยังยืนที่เดิม แล้วพ่นควันบุหรี่ใส่หน้าด้วย
" ท...ทำไมนายกับอากิระ........ถึงได้... "
" หืมม............................." ชินยะมองฮิโรกิตั้งแต่เท้า จรดหัว
" ............................. "
โกรธ... มาก ๆ แต่มันคับแค้นใจมากกว่า อยากจะรู้ให้ได้ว่าทำไมอากิระถึงยอมใครง่าย ๆ แบบนี้ อากิระที่แสนน่ารักคนนั้นของเค้า..........................................
" อ๋อ ถ้าจะให้ชั้นบอก ...นายคงเป็นคนใหม่สินะ... " ชินยะพูดอย่างชั่งใจ
" หมายความว่าไง "
" หึ ๆ ก็อากิระน่ะ เขาเป็นแบบนี้หล่ะ นายจะบังคับเขาไม่ได้หรอกนะ... ถ้าต้องการอากิระก็จะมา แต่ถ้าไม่มีก็อย่าหวังเลยว่าจะได้รับเยื่อไยอะไรจากเจ้านี่ กับชั้น... กับอากิระ... ก็ เซ็กส์เฟรนด์เท่านั้น....... คนอื่น ๆ น่ะก็รู้ข้อนี้กันดีอยู่แล้ว หึหึ .......... นายเองถ้าอยากได้... ก็อย่าไปหลงรักเข้าซะล่ะ................. " ชินยะบี้บุหรี่ที่เหลือเพียงครึ่งกับพื้นกระเบื้องหยาบ ๆ ก่อนจะลุกเดินจากไป....
เซ็กส์เฟรนด์ ... คนอื่น ๆ ... งั้นหรอ ...
............................................
............................
.............
ลำแสงสีแดงขอพระอาทิตย์ที่ทำหน้าที่ให้แสงสว่างกับมนุษย์มาทั้งวัน... กำลังจะลาลับขอบฟ้า
ร่างบาง ๆ ที่ถูกจับให้นอนหนุนบนตักของฮิโรกิก็ขยับกายเบา ๆ ดวงตากลม ๆ ค่อย ๆ ลืมขึ้นมายันร่างตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งได้อย่างช้า ๆ ...
" อากิระ... " อากิระหันไปทางต้นเสียงที่เรียกเขาและยังให้นอนหนุนตักมาตลอดบ่าย แล้วทำหน้ายุ่ง ๆ ใส่เมื่อพบว่าไม่ใช่ชินยะ
" นายเองหรอ.. มีอะไร " กลีบปากบางส่งเสียงเย็นชามาให้ลุกขึ้นปัดผงฝุ่นที่ติดตามเสื้อและร่างกายบางส่วนให้หมดไป
..เสื้อผ้าที่ใส่ก็ฮิโรกิเป็นคนใส่ให้..
" เลิกทำแบบนั้นกับใคร ที่ไม่ใช่ชั้นได้มั้ย........ ชั้นขอร้อง... ชั้นรักนายนะ ถ้านายอยากได้อะไรชั้นก็จะหามา เพียงแค่นายสัญญาว่าจะอยู่กับชั้น ........... รักชั้น........... และให้ชั้นคนเดียว นะ อากิระ................. "
" หึ....... นายน่ะนะนายแว่น คนเอ๋อ ๆ อย่างนายชั้นเบื่อแล้วล่ะ ตอนนี้ใครก็ไม่เร้าใจได้เท่าชินยะคุงอีกแล้ว คิก ๆ แม้แต่พี่ยูสุยังเทียบไม่ติดเลยน๊า... "
" ตะ......แต่........... "
" ชั้นมันรักใครไม่เป็นหรอกฮิโรกิ... อย่ามาหวังอะไรจากคนอย่างชั้นเลย... แต่กับนายชั้นจะใจดีหน่อยก็ได้นะ... เอาเป็นว่าถ้าอยากได้ล่ะก็บอกได้ทุกเมื่อชั้นพร้อมจะให้นายกอดเสมอ... แต่หัวใจชั้นไม่มีสำหรับนายไม่มีสำหรับใครทั้งนั้น.... "
" อากิระ.. รักชินยะหรอ "
" นี่นายยังไม่เข้าใจอีกหรอ กับชินยะก็เหมือนนายนั่นแหละ พอชั้นเบื่อ ชั้นก็ไป... โง่จังนะชั้นบอกแล้วไงว่าหัวใจชั้นไม่มีที่สำหรับใคร................... "
" อากิ.......... "
" เหงาก็มาละกัน......... ไปนะหิวข้าวละ " อากิระพาร่างบาง ๆ ของตัวเองลงบันไดไป อีกครั้งที่ฮิโรกิต้องมองแผ่นหลังบาง ๆ นั่นไป...............................................................
อากิระ... แม้จะดูน่ารัก แต่เมื่อใครได้เข้ามาก็จะรู้สึกเหมือนเล่นกับไฟ
หากอยู่แบบรักษาระยะห่างเอาไว้ได้ไฟก็พร้อมที่สนองความสนุกสนานกลับมาให้
แต่หากเข้าใกล้คนผู้นั้นก็อาจได้เป็นขี้เถ้ากองอยู่ใต้เตา... ที่ถูกไฟเผาจนไม่เหลืออะไร