★—“ploylead”—★ × Kryu ×

ได้พล็อตเรื่องมาจากฟิกเคริวค่ะ
ครั้นจะเขียนเคริวมันกลัวไปซ้ำพี่เค้า เลยขอเขียนเป็นฮิอัคละกัน
ไม่ได้เลียนแบบนะคะ แค่เอาความโชตะของเค้ามา
อ่านแล้วก็ .... ทำใจอะค่ะ 5555+

------------------------------------------------------ 

[SF] Innocent Akira
By- ploylead
Lead classic couple :: Hiroki x Akira

“ พี่ฮิโระ.........รอเค้าด้วย ” ร่างบางเร่งฝีเท้าตามให้ทันร่างสูงที่อยู่ตรงหน้า
พอซ้อมเสร็จลีดเดอร์ของวงอย่างฮิโระก็สะพายเป้ใบโปรดออกมาแบบไม่รอใคร

“ ... ” ฮิโรกิที่ถูกเรียกเร่งซอยฝีเท้าให้เร็วขึ้น

“ พี่..ฮิ....โร...แฮ่ก ” ขาที่สั้นกว่าเปลี่ยนมาเป็นวิ่งตามและก็ทันจนได้ ชายเสื้อยืดถูกมือเล็กคว้าเอาไว้ได้ทันก่อนเขาจะได้ไขกุญแจขึ้นรถ

“ ...มีอะไร... ” ร่างสูงพูดเสียงเย็นเยียบ ทำเอาใจดวงน้อยสั่นไหวได้ไม่น้อยกับน้ำเสียงเย็นชา

“ วันนี้เค้าขอโทษ.. พรุ่งนี้จะตั้งใจซ้อมให้มากกว่านี้ เพื่อให้ทันไลฟ์หน้าร้อน ”
อากิระก้มหน้างุด ๆ ยอมรับผิด วันนี้การซ้อมขึ้นคอนเสิร์ตไม่ได้เป็นไปตามแผนที่วางไว้เลย ทำเอาลีดเดอร์ที่จริงจังอย่างฮิโรกิหน้างอเกือบตลอดวัน

“ ไม่ยอมยกโทษให้หรอก ” เพียงเท่านั้นดวงตาใส ๆ ก็รื้นไปด้วยหยดน้ำตาร้อน ๆ ที่พร้อมจะร่วงเผาะได้ทุกเมื่อ
แต่เจ้าของดวงตาสวยคู่นั้นก็พยายามอย่างยิ่งที่จะกลั้นเอาไว้

“ เค้าจะต้องทำไง พี่ถึงจะยอมยกโทษให้เค้า ” ชายเสื้อยืดถูกดึงเบา ๆ อีกครั้ง
จริง ๆ เห็นหน้าเจ้านี่ก็ยกโทษให้แล้วล่ะนะ หน้าเหมียวหงอยแบบนี้มันน่าแกล้งซะให้เข็ด
น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้มันก็แทบจะร่วงอยู่แล้ว

“ ไม่รู้ ” มือเล็กถูกดึงออกจากชายเสื้อที่เกือบยืดเพราะมือเหมียว ฮิโระขึ้นรถแล้วสตาร์ทออกไปเลย ปล่อยให้อากิระยืนคนเดียวบนลานจอดรถบริษัทที่ไม่มีใคร

“ ฮึก... ” น้ำตาเม็ดโตร่วงพราวบนแก้มใส ๆ ทำไมนะ แค่แอบอู้ตอนซ้อมเต้นต้องโกรธขนาดนี้เลยหรอ
เมื่อก่อนถ้าเห็นอากิระซึม ๆ ก็ต้องเข้ามาปลอบแล้ว หรือว่าเค้าจะไม่น่ารักเหมือนแต่ก่อนแล้วฮิโระเลยไม่สนใจ...

สายฝนโปรยปรายลงมา แม้จะไม่แรงมากนักแต่ก็ทำให้เสื้อยืดบาง ๆ ที่ใส่ซ้อมเต้นเปียกหมดได้เพียงในเวลาไม่กี่นาที

......................................

...............................

.......................

ปิ๊งป่อง ~

ร่างสูงเจ้าของห้องยิ้มให้กับทีวีตรงหน้า เขาไม่ได้สนใจดูหรอก
เปิดฆ่าเวลาไปเท่านั้นเพราะรู้ว่าเจ้าเหมียวต้องมาตามง้อถึงห้องแน่ ๆ
รอให้ออดดังอีก 2-3 ครั้งก่อนจะเก๊กหน้าดุ ๆ ไปเปิด
ร่างบางนั่งขดตัวนั่งประตู ตัวเปียกไปหมด…
ดูแล้วก็น่าสงสารเหมือนกัน แต่มันก็ทำให้ต่อมอยากแกล้งมันเพิ่มขึ้น
....... ทำไมกันนะ...

“ พี่ฮิโระ เค้าขอโทษ... ” สายตาเศร้าประกอบกับตาเยิ้ม ๆ เป็นประกายเล็กน้อยจากคราบน้ำตาที่ผ่านการร้องไห้ ทำไมฮิโระถึงเห็นว่ามันยั่วนักหนาก็ไม่รู้...

“ ...... ” ร่างสูงไม่ได้ตอบออกไปยังเก๊กหน้าเหมือนเดิม

“ พรุ่งนี้.. อากิจังสัญญาว่าจะตั้งใจซ้อมจะไม่ทำให้พี่ต้องลำบากอีกแล้ว ” พูดไปน้ำตาก็จะไหลลงมาอีก

“ ...เอาเถอะ... เข้ามาก่อนดิ ” น้ำเสียงดุ ๆ บอกเบา ๆ เจ้าเหมียวทำหน้าเศร้าลงไปอีก
หางลู่หูตกหมดแล้ว...

“ ......... ” อากิระเดินตามเข้ามาเงียบ ๆ ร่างสูงเดินเข้าห้องนอนและกลับมาพร้อมกับผ้าเช็ดตัวผืนเล็ก (นึกถึงผ้าที่ขายหน้าคอนน่ะค่ะ)

“ ดูไม่ได้เลยนะ เปียกเป็นลูกแมวตกน้ำซะ ”

“ !!! พี่ พี่ฮิโระ... !! ” เสื้อยืดเปียก ๆ ถูกถอดออกโยนไปกองกับพื้น
อากิระทั้งตกใจทั้งตื่นเต้น สับสนทำอะไรไม่ถูก เพราะไม่เคยโดนทำแบบนี้มาก่อน

“ ...เปียกถึงข้างในเลย ” เข็มขัดที่รั้งกางเกงยีนส์ก็ถูกปลดออกไปเมื่อไรไม่รู้...
ฮิโระกำลังมองสำรวจทุก ๆ ส่วนอยู่อย่างละเอียด อากิระก็ยืนอย่างนั้นแหละ
ทำอะไรไม่ถูกมือของเจ้าตัวก็ไม่จะเอาไปวางตรงไหน...

“ อึก... ” ผ้าเช็ดตัวถูกฮิโระเป็นมาเช็ดใบหน้าขาว ๆ ปอยผมที่ละต้นคอ ต้นคอขาวเนียน
สัมผัสสาก ๆ จะผ้ากับแรงกดเน้น ๆ ที่ฮิโระตั้งใจทำลากผ่านผิวขาว ๆ ทำให้ร่างบางรู้สึกแปลก ๆ
หน้ามืดตาลายคิดอะไรไม่ออก ผ้าเช็ดตัวลากลงมาถึงหน้าอกขาว ๆ ที่มีเม็ดเล็ก ๆ สีชมพูอยู่

“ อ๊ะ พะ...พี่ฮิโระ ” ฮิโระตั้งใจกดนิ้วโป้งของตัวเองแรง ๆ บนเจ้าเล็ก ๆ สีชมพูน่ากินนั่น
หูอื้อ หน้ามืด ตาลาย อากิระก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าเค้าเป็นอะไรไปแล้ว

เจ้าเม็ดสีชมพูที่โดนปลุกเร้าตั้งแข็งขึ้นมารับมือใหญ่แม้จะสัมผัสผ่านผ้าเช็ดตัวแต่
ว่า
เค้าก็รู้ว่าเจ้าตัวเล็กตรงหน้าได้เกิดความรู้สึกแปลก ๆ อย่างที่เค้าต้องการให้เป็นแล้วล่ะ

“ ต้องให้ชั้นดูแลตลอดเลยนะ ตั้งแต่เราเดบิวท์มาเนี่ย ”

“ อือ อืออ เค้าขอโทษ...อะ พี่!! ” กางเกงยีนส์ถูกดึงลงไปกองกับพื้นซะแล้วเหลือเพียง
เจ้าชั้นในบาง ๆ เปียก ๆ เท่านั้นที่ปิดบังร่างกายเอาไว้ฮิโระรวบเอวบาง ๆ อุ้มขึ้นแนบกาย
ดึงกางเกงยีนส์ที่ยังคาตรงเท้าให้ออกไปพ้น ๆ วางร่างเล็กกับพื้นเหมือนเดิมแต่มือก็ยังโอบเอวบางไว้

“ หืม..เปียกถึงกางเกงในจริง ๆ ด้วยนะ ” มือข้างที่ว่างใช้ผ้าเช็ดตัวเช็ดไล่ลงไปยังขาขาวเนียน
และตั้งใจลากผ่านสะโพกกลมน่าจับนั่นด้วย มือใหญบีบแรง ๆ ตรงสะโพกอากิระเรียกเสียงครางน่าอายออกมาจากปากแดง ๆ ได้อีก

“ อ๊ะ..อื้ม พี่ฮิโระ เค้า เค้า...อึ๊!~ ” เพราะความรู้สึกจากมือร้อน ๆ ที่ยืดสะโพกตัวเองไว้
ทำเอาอากิระสั่นไปทั้งตัวโผกายกอดแนบชิดร่างสูง เรียวขาขาวเบียดชิดกับขาฮิโระ
ที่ใส่เพียงกางเกงบอลขาสั้น

“ อะไรกัน อยู่เฉย ๆ สิแบบนี้จะเช็ดตัวให้ได้ไงล่ะ หืมม เด็กดื้อ ” มือใหญ่รั้งเอวบางออกมากดร่างบาง ๆ ให้แนบติดผนัง
มือที่บีบสะโพกคลายออกผ้าเช็ดตัวผืนเล็ก
เปลี่ยนมาซับรอยเปียก ๆ ที่เกิดจากฝนด้านหน้าแทน

“ ตรง..น่ะ..นั้น... พี่ฮิโระ เค้าไม่เอา อะ อื้อ ” มือใหญ่บีบคลึงกลางกายอากิระ
แม้จะถูกกั้นด้วยชั้นในของร่างบางและผ้าเช็ดตัวแต่ก็รู้สึกได้ถึงความร้อนจากกายเจ้า
เด็กดื้อได้ชัดเจน

อารมณ์ที่ถูกเล้าโลม(?) ของอากิระพลุ่งพล่านในอก เข้าไม่เคยรู้สึกอย่างนี้เลย
ตัวเปียกฝนมาหนาวแทบตาย แต่กลับแทบหลอมละลายเพียงแค่มือของฮิโระลากผ่าน
ส่วนนั้นค่อย ๆ แข็งขืนขึ้นมาในอ้อมกอดของฮิโระที่รั้งเพียงเอวบางไว้
แต่นั่นก็ช่วยให้อากิระสามารถยืนอยู่ได้โดยไม่ลงไปนั่งกองกับพื้นแข็ง ๆ

“ ยังมีตรงไหนเปียกอยู่อีกนะ ” ลมร้อน ๆ กระซิบข้างหูทำเอาร่างบางสติกระเจิง

“ พี่ฮิโระ...พี่ฮิโระ... อื้อ อื้อ ” ชั้นในตัวเล็กตัวสุดท้ายกำลังจะถูกถอดออกมือที่เกาะกุมบนไหล่กว้างลงมารั้งเครื่องนุ
่งห่มที่ปิดบังผิวกายชิ้นสุดท้าย

“ ไม่ดื้อสิครับ..คนดี ” เสียงอ่อนโยนคล้ายกับออดอ้อนทำเอาร่างบางหมดแรง
ใจเต้นตึกตัน ร่างกายร้อนผ่าว และแล้วมันก็ถูกถอดออกไปกองรวมกับเสื้อผ้าเปียก ๆ
ที่ถูกโยนไปกองก่อนหน้านี้ด้วย

“ พี่...ไม่เอา ไม่เอา เค้าอึดอัด พี่ฮิโระ ” สายตาเยิ้ม ๆ เงยหน้ามองฮิโระ ปากแดง ๆ
ร้องขอให้ช่วยให้หลุดพ้นจากความอึดอัดนี่ไปซักที ทั้งร้อน ทั้งอึดอัดไปหมดแต่มันก็ปนเปไปด้วยความสุข

“ อึดอัดหรอ แล้วอากิจังอยากให้พี่ทำยังไงล่ะครับ หืม ” น้ำเสียงใจเย็น ๆ แต่อ่อนโยนถามเบา ๆ ใกล้ ๆ หู

“ ช่วยเค้าที เค้าแย่แล้วล่ะ ...อึก ร้อนไปหมดเลย พี่ฮิโระ ช่วยด้วยย... ฮืออ ” ดวงตาสวยรื้นไปด้วยน้ำตาอีกครั้ง
ร่างสูงจุดยิ้มที่มุมปากทั้งหลงร่างเล็กตรงหน้า ทั้งเอ็นดูในความไร้เดียงสา ดูท่าว่าเค้าจะได้เป็นคนแรกของคนสวยนี่สินะ...

“ อากิจังต้องขอร้องพี่ ไม่งั้นพี่ก็จะไม่ช่วยครับ ” มือเล็กจิกลงบนบ่ากว้างอารมณ์ในกายที่ต้องการปลดปล่อยตามธรรมชาติของมนุษย์
ทำให้ความอายที่มีหมดสิ้นไปจากใจดวงตาเยิ้ม ๆ เงยมองสบตากับฮิโระ

“ พี่ฮิโระ..ชะ...อ๊ะ ” ฮิโรกิแกล้งลากมือผ่านส่วนนั้นของอากิระเบา ๆ ร่างเล็กตัวสั่นในอ้อมกอดเขา น่ารักที่สุดเลย...

“ ว่าไงนะครับ ไม่ได้ยินเลย ”

“ พี่ฮิโระช่วยเค้า... ช่วยอากิจังด้วย อื้อ ” เสียงกระเส่าจากปากแดง ๆ ก็ทำเอาท้องน้อยของฮิโระปั่นป่วนไปเหมือนกัน...

ช่วยไม่ได้นะก็เด็กมันยั่ว... หึหึ

“ หืมม ไหนดูซิ ” มือที่เคยรั้งเอวบางแนบแน่นผละออกไปหัวเข่าแข็งแรงเข้ามาแทรกหว่างขาเล็กแทนเพื่อช่ว
ยเจ้าเด็กน้อยทรงตัวยืน
สายตาแป๋ว ๆ ของฮิโระจ้องมองส่วนนั้นของอากิระตาไม่กระพริบ

“ พี่ฮิโระ... ” ดวงหน้าขาว ๆ กลับกลายเป็นสีแดงอย่างกับมะเขือเทศสดเพราะโดนจ้อง

“ ตั้งขึ้นมาตั้งขนาดนี้เลยนะเรา... เด็กดื้ออย่างนี้พี่จะลงโทษยังไงดีล่ะ ” มือร้อน ๆทาบลงบนกลางกายของอากิระเบา ๆ
แบบยั่วใจ จะจับก็ไม่จับเพียงแต่สัมผัสผ่าน ๆ
ทำเอาเจ้าเหมียวตัวสั่นครางอือได้มากนัก

“ ยังไงก็ดะ.. ได้ แค่พี่ ไม่โกรธอากิ จัง ” อารมณ์ที่พล่านในกายทำเอาเสียงอากิระกระตุกสั่นเป็นช่วง ๆ

“ หึ ” มือใหญ่เข้าครองแก่นกายน่ารักของอากิระรูดขึ้นลงด้วยความชำนาญ
ความสุขพุ่งปรี่เต็มกายอากิระ มือเล็กโผโอบคอกอดฮิโระแน่น มือใหญ่อีกข้างก็ช่วยประคองเอวคอดไว้

“ อ๊ะ อ๊า ฮ๊ะ พี่ ฮิโระ...อ๊า ฮะ ” ด้วยความเอ็นดูฮิโระประทับจูบลงบนกระหม่อมบาง
ของเจ้าตัวเล็กในอ้อมกอดที่ชื้นไปด้วยเหงื่อ กลิ่นกายหอม ๆ เสียงครางหวาน ๆ
เขาเองก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน

“ อากิจัง ร้องดัง ๆ สิครับ พี่อยากได้ยิน ”

“ อื้อ อ๊า พี่ เค้าร้อน เค้าอึดอัด...อ๊ะ อื้อ อ๊าาาาาาา ” ร่างเล็กตรงหน้าถึงจุดนั้นได้อย่างไม่ยากนั้น
ของเหลวร้อนสีขาวขุ่น ๆ เปรอะมือและท้องน้อยอากิระแบบนี้ดูเซ็กซี่ไม่หยอก
ศีรษะเล็กซบอกกว้างหอบหายใจถี่

“ ถึงตาพี่บ้างแล้วนะครับ ” มือใหญ่ยกขึ้นมาเลียกลืนความหวานของอากิระลงคอไป
ร่างบางถูกอุ้มขึ้น ตาพล่ามัว รู้ตัวอีกทีร่างสูงก็ทับทาบเค้าลงมาบนที่นอนนุ่ม ๆ แล้ว

“ พี่ พี่ฮิโระ... ” มือใหญ่ปาดของเหลวที่ติดบนหน้าท้องอากิระจนทั่วทั้งสามนิ้ว
ขาเรียวถูกแยกออกจากกัน ปลายนิ้วเย็น ๆ ลื่น ๆ สัมผัสกับปากช่องทางแคบ
ของอากิระ

“ ขอพี่นะ อากิจัง ” เรียวนิ้วชำแรกเข้าไปช้า ๆ เพียงสัมผัสกับผิวอ่อนบางด้านในรีบตอดรัดนิ้วของฮิโระอย่างแรง ร่างบาง ๆ กระตุกสั่น

“ พี่ เค้า เจ็บ เจ็บ...อื้ออ ไม่เอา ”

“ อืม เด็กดี...ไม่เป็นครับคนดีของพี่ ” ริมปากถูกประกบลงมาพร้อมกับเรียวลิ้นที่ควานไปทั่ว
อากิระสั่นไปทั้งกายจูบเร่าร้อนที่ฮิโระมอบให้ เพียงไม่นานร่างกายก็สอนให้อากิระตอบสนองจูบลึกล้ำ
อารมณ์ของฮิโระแทบกระเจิง เขาอยากได้อากิระตอนนี้
อยากทำให้อากิระเป็นของเขา หลังจากปากถูกปิดไปแล้วนิ้วมือยาว ๆ ก็ล่วงล้ำเข้ามาเรื่อย ๆ
จนครบทั้งสามนิ้วเพื่อเปิดช่องทางที่บริสุทธิ์น่ารัก เมื่อนิ้วยาวลากไปถูกจุดกระตุ้นอารมณ์ภายใน
ผนังเนื้อบาง ๆ ด้านในอากิระกายสั่นอย่างปิดไม่มิด
ความเสียวซ่านเข้ามาแทนที่ความเจ็บปวดเมื่อกี้

“ อื้อ อื้อออ ” ปากถูกปิดด้วยปาก ร่างบางจึงได้แค่
ครางอือ อือ ในลำคอเท่านั้น ทั้งนิ้วและจูบถูกถอนออกไป
อากิระรีบกระตุกกายยกใบหน้าหวาน ๆ ขึ้นเพื่อโกยอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด
สายตาเยิ้ม ๆ เรียกความสนใจจากฮิโระให้มองแค่ร่างตรงหน้า

เสื้อและกางเกงขาสั้นถูกโยนลงไปคนละทิศละทาง แก่นกายใหญ่จ่ออยู่หน้าทางเข้าช่องแคบแสนเร่าร้อน

“ ให้พี่ “รัก” อากิจังนะครับ ” จูบลงบนหน้าผากมน ๆ กลิ่นหอมบาง ๆ แล้วกลิ่นเหงื่อปนเปกัน
ริมฝีปากแดงเผยอรับอากาศเข้าปอด นั่นสำหรับฮิโระมันเท่ากับ ยั่วเหลือเกิน

“ อึ๊...พี่ฮิโระ เค้าเจ็บ ไม่เอา อึดอัด เอาออกไป ฮืออ เจ็บ พี่ฮิโระ ”
อะไรแข็ง ๆ ร้อน ๆ สอดแทรกเข้ามาทางช่องแคบเบียดเข้าไปจนแทบฉีกยิ่งร่างเล็กร้องไห้ ฮิโระก็ยิ่งเบียดกายกดลึกลงไปยิ่งขึ้น

“ เด็กดี คนดีของพี่ เดี๋ยวก็รู้สึกดีแล้วล่ะครับ อย่าเกร็งนะ ”
จูบซับน้ำตาเบา ๆ เป็นการปลอบโยนแล้วกระแทกกายที่ค้างอยู่ครึ่งหนึ่งไปจนสุดเพียงครั้งเดียว

“ พี่ฮิโร...ฮืออ อากิจังเจ็บ ไม่เอา จะฉีกแล้ว อ๊า เอาออกไป เค้าเจ็บบ ”
ร่างสูงค้างกายอยู่ครู่หนึ่งเพื่อให้อากิระได้ปรับตัว แล้วค่อย ๆ ขยับกายในช่องแคบที่บีบรัดจนเค้าแทบทนไม่ไหว

“ อากิจัง.. ทนอีกนิดนะครับ ” มือเล็กพยายามผลักไสกายที่คุกคามตัวเองออกไป
แต่ก็ไม่เป็นผลเลยแม้แต่น้อย น้ำตาไหลประดับเต็มหน้าหวาน ๆ ริมฝีปากถูกกัดจนช้ำ
เพื่ออดทนต่อความเจ็บแทบขาดใจจากช่องทางด้านล่าง

“ อื้อ อ๊ะ อาาาาาา อา ” เสียงร้องไห้แบบเด็ก ๆ ถูกเปลี่ยนเป็นเสียงครางหวาน ๆ ได้ในเวลาเพียงไม่นาน
ทำให้ฮิโระยิ่งได้ใจหนัก กระแทกเอวหนักหน่วงเป็นจังหวะเร็วขึ้น

“ อา อากิจัง เรียกชื่อพี่สิครับ เรียก อะ เยอะ ๆ เลย... เรียก ฮิโระ ”
เสียงกระเส่าพูดเหมือนสั่งแต่ก็เปี่ยมไปด้วยความเร่าร้อน และอ่อนโยนกับร่างบางได้ในเวลาเดียวกัน

“ อา อ๊า ฮิโระ ฮิโระ อื้ออ อา ” อารมณ์สุขสมครอบงำความคิดทั้งหมดของอากิระไปแล้ว
เมื่อร่างสูงสั่งอะไรก็ทำตามอย่างว่าง่าย

“ เด็กดี ” แก่นกายที่ขยับด้านล่างเบียดลึกเข้าไปถึงจุด จุดนั้นของอากิระ
...มือเล็กปัดป่ายไปทั่วและระบายอารมณ์สุขสมบนแผ่นหลังกว้าง ๆ รอยเล็บลากยาวเป็นทางมาถึงไหล่
ก่อนจะโอบรอบคอและแอ่นกายรับจังหวะกระแทกกระทั้นของร่างเบื้องบนที่คุมเกมอยู่

“ ฮิโระ ฮิโระ เร็ว ๆ อือ อือ เร็วอีก อือ ฮ๊ะ ”
อุณหภูมิในห้องแทบจะหลอมละลายร่างทั้งสองเข้าด้วยกัน มีเพียงเสียงกาย และเสียงครางหวาน ๆ เท่านั้น
ฮิโระรีบทำตามคำขอของคนน่ารัก ที่กอดเค้าแน่นราวกลับกลัวจะหายไปไหน
ภายในช่องทางเบียดรัดฮิโระมาจากทุกทาง

“ อากิจั..ง ”

“ ฮิโระ อา อ๊า เค้าไม่ไหวแล้ว เค้า...จะออกแล้ว ”
แม้เหนื่อยแทบตายเขาก็ยังขยับกายเข้าออกอย่างไม่รู้จักพอเพื่อที่จะให้ไปถึงจุดนั้นไ
ด้ร่วมกันกับเจ้าเหมียวน่ารักแสนยั่วยวน

“ ฮ๊ะ อ๊าาาาา ” เอวหนากระแทบลงลึกที่สุด เป็นครั้งสุดท้าย
อากิระรู้สึกถึงความร้อนจากร่างกายที่ฮิโระปล่อยออกมาภายในกายเค้า และหน้าท้องตัวเองที่เปรอะไปด้วย
ความร้อนของตัวเองเช่นกัน

ฮิโระจูบหน้าผาก ดวงตาคู่สวย สูดความหอมจากแก้มใส ๆ และริมฝีปากแดง ๆ แสนหวาน
และล้มตัวนอนข้าง ๆ กันโดยที่ยังฝังกายอยู่ โอบแนบชิดเอวบาง ๆ มาแนบกาย
มองเจ้าเหมียวดื้อ ๆ ที่กลายเป็นเหมียวเชี่อง ๆ ด้วยเวลาเพียงไม่นานนัก

“ พี่ฮิโระ......... ” อากิระพูดเสียงหวาน

“ หืมมม ว่าไงครับคนดี ” ฮิโระสูดกลิ่นหอม ๆ จากเรือนผมอากิระ

“ หายโกรธเค้ายังน่ะ...... ” เจ้าเหมียวยังไม่ลืมจุดประสงค์เดิมที่เขามาทีห้องลีดเดอร์ของวง

“ หือ...? .......อืม หายโกรธแล้วจ้า ” ร่างสูงนึกขำเล็ก ๆ กับท่าทางของเจ้าเด็กตรงหน้า
ทำไมน่ารักอย่างนี้นะ................

“ จริงหรอ เย้ ๆๆๆ รักที่สุดเลย ” อากิระหันกายมาโดยลืมนึกถึงฮิโระจูเนียร์ที่ยังค้างคาอยู่ ท่าทางเช่นนั้นทำเอาฮิโระระทวยเหมือนกัน

“ รักจริงหรอ ”

“ อืออ จริง ๆ เค้ารักพี่จริง ๆ พี่จะกลับมาเป็นพี่ฮิโระที่ใจดีของเค้าแล้วใช่มั้ย ”
สายตาวิ้ง ๆ แป๋ว ๆ ที่จ้องมองมาพร้อมกับอาการขยับกายยุกยิก ๆ ไม่อยู่สุขทำเอาฮิโระสติแตก

“ ได้สิ... พี่จะใจดีเหมือนเดิม เป็นคนใจดีของอากิระจังเหมือนเดิมแต่.. ถ้าอากิจังให้พี่ทำอีกรอบพี่จะตามใจทุกอย่างเลยดีไหม ”
มือใหญ่โอบกระชับเอวบาง ๆ ไว้แนบแน่นอีกครา กับฮิโระจูเนียร์ที่ค่อย ๆ แข็งขืนขึ้นอีกครั้งในกายของอากิระ
ทำเอาเจ้าเหมียวหน้าแดงแปร๊ด ค่อย ๆ พยักหน้าเบา ๆ อาย ๆ รู้สึกได้ถึงความต้องการของฮิโระในร่างตัวเอง

“ ถ้าพี่ชอบ... เค้าก็จะยกให้พี่นะ แค่มีข้อแม้ว่าต้องรักอากิจังเยอะ ๆ ”

“ ครับผม ” ฮิโระหัวเราะเบา ๆ เอ็นดูในความเดียงสาของเจ้าตัวน้อย ก่อนจะพลิกกายขึ้นคล่อมอีกครั้ง

ดูท่าทางว่าสัญญาที่ให้ไว้ว่า “ พรุ่งนี้เค้าจะตั้งใจซ้อม ” คงเป็นไปไม่ได้แล้วล่ะ
แล้วพรุ่งนี้... ก็คงต้องโดนลงโทษอีกเป็นแน่..... นะ อากิระ

* จบ *